Hoe geïnspireerd ben jij?

De afgelopen tien dagen heb ik me ondergedompeld in een online conferentie met honderden coaches en therapeuten met dezelfde missie als ik. Maar liefst 30 volle uren besteedde ik aan het volgen van lezingen, en dat heeft een hoop met me gedaan. Wat? Dat deel ik graag met je in deze blog. Om je vervolgens uit te nodigen om eens iets bij jezelf na te gaan.

 

Wat deze conferentie me bracht, is ten eerste: kennis. Uiteraard. Heerlijk, ik hou van kennis. Kan nooit kwaad om veel van te hebben. Maar met een hoofd vol kennis ben je nog nergens in de wereld. Daarom vind ik het tweede veel belangrijker:

 

Inspiratie. Dáár wil ik het eens uitgebreider over hebben nu.

 

Inspiratie: dat ongrijpbare, waardevolle goed dat je niet kunt afdwingen, en alleen maar kunt ontvangen. Ken je dat?

 

Ken je dat tintelende gevoel in je lijf? Dat gevoel dat je hart sneller gaat kloppen en je bloed sneller gaat stromen? Dat iets (of iemand) je raakt op een diepere laag? Dat je voelt dat ergens een betekenis in schuilt die je maar al te graag wilt gaan verkennen? Dat je andere dingen het liefst laat liggen om aan de slag te gaan met die borrels in je lijf?

 

Inspiratie is voeding. Brandstof.

We voeden ons lijf met fysiek voedsel, zodat we met ons lichaam onze plek in de wereld kunnen innemen.

We voeden onze geest met kennis, zodat we ons ook op mentaal vlak kunnen manifesteren.

Maar ook onze ziel heeft voeding nodig, om uiting te kunnen geven aan wie we ten diepste zijn. Om – met dat gevoede lijf en die gevoede geest als basis – onze unieke plek in de wereld in te nemen. Om datgene te gaan doen waarvan we voelen: dít is wat ik te doen heb. Op déze manier. Op míjn manier.

 

Inspiratie is wat je de weg wijst om je eigen pad te ontdekken.

 

Maar zoals ik al zei: inspiratie laat zich niet afdwingen. Je kunt het alleen ontvangen onder de juiste omstandigheden.

 

In mijn geval is dat een zekere mate van rust en ruimte in mijn hoofd. Van veel dingen niet-doen. Van nee-zeggen. Van prioriteiten stellen.

 

In de natuur zijn helpt me er goed bij. Maar ook: alleen thuis zijn, zonder iets te hoeven doen. Met een pot thee en een warme deken op de bank. Of: mediteren. Ik heb wel eens gemediteerd en de ene na de andere ingeving op papier gekrabbeld. Hoe meer ik mijn aandacht naar binnen keerde, hoe meer blinkend goud ik daar aantrof.

 

Maar: gaan mediteren met het doel om geïnspireerd te worden, werkt dan weer niet. Inspiratie is een mysterieus goedje.

 

Nu ben ik benieuwd naar jou. Hoe zit het met de inspiratie in jouw leven?

 

Ken je het gevoel van geïnspireerd-zijn? Hoe voelt dat voor jou? Op welke momenten bezoekt inspiratie jou meestal? Is daarvoor genoeg ruimte in je leven? En: in hoeverre laat je je leiden door je inspiratie?

 

Of speelt inspiratie misschien niet (meer) zo'n rol in jouw leven? Weet je eigenlijk niet (meer) zo goed hoe inspiratie voelt? Doe je jouw dingen niet vanuit inspiratie, maar omdat je ze nu eenmaal moet doen (van jezelf of van anderen)?

 

Als dat zo is, dan voel je je mogelijk nogal mat, moe en geleefd. Je lijf en geest zijn mogelijk wel gevoed, maar je ziel rammelt van de honger. En het kan goed zijn dat je geen idee hebt waar je weer inspiratie vandaan zou kunnen halen.

 

Herkenbaar?

 

Het is mijn missie om vrouwen te helpen om weer te leven vanuit inspiratie. Vanuit bezieling. Want dat is de weg naar een waardevol, geleefd leven. Dat is de weg die leidt naar het goud dat we nodig hebben in de wereld.

 

Ontbreekt het aan inspiratie in jouw leven? Dan help ik je maar al te graag om dat goud in jou weer aan te boren. Met mijn e-book bijvoorbeeld, of met coaching.

 

Ik wens je een flinke dosis inspiratie vandaag!

 

(Meer lezen over dit thema? Ik schreef er al eerder over in deze twee blogs: Zo ontdek je wat je echt wilt en Je ziel - zweverig of juist heel praktisch?)

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0