Laat jij je leiden door angst of door liefde?

 

Soms schrijf ik een blog die ik niet publiceer. Omdat het niet goed voelt. Mijn hoofd zegt dan: maar je hebt er zo veel tijd aan besteed! Maar van binnen voel ik dan gewoon een 'nee'. Ik weet niet waarom. Het is het gewoon niet, er ontbreekt iets. Mijn hart zit er niet in, waarschijnlijk. Het voelt te intellectueel, teveel 'hoofd'.

 

Meestal voel ik het al tijdens het schrijven. Zo'n blog ontstaat moeizaam, het is een gezoek en gehannes. Terwijl er ook blogs zijn die in een mum van tijd op papier staan, die ik schrijf vanuit flow en het gevoel dat het klopt.

 

Wat niet wil zeggen dat ik nadien niet twijfel om het te plaatsen hoor. Maar dat is een ander soort twijfel. Dat is mijn hoofd, mijn ego, dat de zenuwen krijgt en vraagt: zou je je nou wel zo kwetsbaar opstellen?

 

Dat stemmetje komt elke keer opdagen wanneer ik mezelf laat zien zoals ik ben. Zonder opsmuk, met hart en ziel. Kwetsbaar. Maar tegelijkertijd heel sterk, vrij en energiek. Want zonder masker is het leven zoveel mooier en eenvoudiger. Zonder masker hou ik zoveel energie over om de dingen te doen waar ik blij van word. Om me te verbinden met anderen, om liefde te geven en te ontvangen.

 

Juíst dat ontvangen, heb ik gemerkt. Liefde ontvangen gaat niet als je een pantser draagt. Dan ketst de liefde af, het komt niet binnen.

 

Liefde – dat is waar het om gaat.

 

Of eigenlijk gaat het om de vraag waar je je door laat leiden: door angst of door liefde.

 

Het antwoord op deze eenvoudige vraag betekent de hele wereld. (om het nu te hebben over ons brein vind ik altijd zo zonde, want dan wordt het ineens zo technisch, maar ik doe het nu toch, tussen haakjes dan maar: het is het verschil tussen je laten leiden door de verhalen die je linkerhersenhelft produceert, of door de wijsheid die je rechterhersenhelft bezit.)

 

Om dat wezenlijke verschil voelbaar te maken voor je, zet ik wat begrippen naast elkaar:

 

Angst:                                               Liefde:

grijpen                                              ontvangen

spanning                                          ontspanning

controleren                                     vertrouwen

ego                                                   ziel

verleden en toekomst                    nu

moeten                                            mogen

vasthouden                                     loslaten

bezitten                                            geven

denken                                             voelen

jij versus de rest van de wereld    jij als onderdeel van een groot geheel

sturen                                              laten ontstaan

verkramping                                   flow

afgescheiden                                  verbonden

oordelen                                         compassie

jezelf verheffen                              gelijkwaardig zijn

gesloten                                          open

 

Voel je het verschil?

 

Welke woorden beschrijven het beste hoe jij in het leven staat?

 

Hoe zou het zijn om je (nog meer) te laten leiden door liefde en vertrouwen?

Om afscheid te nemen van die vermoeiende, verkrampte manier van leven die ontstaat omdat je alles onder controle wilt houden?

Van die diepe en pijnlijke eenzaamheid die voortkomen uit dat gevoel van afgescheiden zijn?

Van die onzekerheid en leegte die voortkomen uit het negeren van je ziel?

 

Ben je daaraan toe? Verlang je daarnaar? Maar weet je niet zo goed hoe je dat doet?

 

In mijn coaching help ik je daar heel graag bij.

Laten we samen de wereld wat mooier en liefdevoller maken. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0