Je ziel - zweverig of juist heel praktisch?

 

'Ziel'.

 

Nuchter als ik ben, kon ik tot voor kort niet zoveel met dat woord.

Inmiddels verwonder ik me erover dat het zo lang heeft geduurd totdat het kwartje viel.

Totdat ik ging inzien dat mijn hele leven erom draait.

Om mijn 'Ziel'.

 

Het is zo simpel. Het is wie ik diep van binnen ben en altijd geweest ben. Onder alle lagen modder en ruis die er in de loop van mijn leven aan zijn blijven kleven, telkens wanneer ik me conformeerde aan de schijnbare verwachtingen van de buitenwereld.

 

Mijn ziel was dat kleine meisje dat een boek wilde schrijven, of een tijdschrift, of gewoon een stukje voor de schoolkrant.

Dat haar snoepjes in een envelop deed om ze op te sturen naar de kindjes in Afrika.

Dat een brief schreef naar de burgemeester omdat de vissen in de sloot achter ons huis massaal stierven door de witte meuk die erin werd geloosd.

Dat graag het bos in trok en zich verwonderde over wat daar allemaal te zien was.

Dat pleisters in haar jaszak bij zich droeg voor als iemand zich verwondde.

Dat in haar eentje de polder in fietste en genoot van de vrijheid, de weidse uitzichten en het ontdekken van nieuwe routes.

Dat alle boeken van de bibliotheek wilde lezen.

Dat meisje dat van nature wilde begrijpen, leren, helpen, zorgen en bijdragen.

 

En die al die dingen nu nog steeds wil, maar dan op een wat andere manier.

 

Dat alleen wezenlijk groeide en leerde door te spelen, te onderzoeken, te mijmeren en dingen uit te proberen zonder ze eerst kapot te denken. Ook nu nog steeds.

 

Mijn ziel, dat is mijn diepste kern – verborgen, abstract en ongrijpbaar, maar daarom niet minder voelbaar, reëel en levendig.

 

Het is wie ik ben, wie ik te zijn heb.

Waaraan ik trouw te zijn heb.

Omdat alleen mijn ziel weet wat mij te doen staat, en ze zich niet voor de gek laat houden.

 

Telkens wanneer ik dat vergeet – wanneer ik denk dat mijn ego, mijn innerlijke criticus, mijn verstand of mijn businesscoach het beter weet, en ik me laat leiden door ijdelheid, angst, overmatige rationaliteit of onzekerheid, kom ik vroeg of laat bedrogen uit. Soms pas na jaren van tevergeefs tegen de stroom in ploeteren.

 

Het heeft lang geduurd, maar sinds dit inzicht zijn mijn prioriteiten kristalhelder.

Wat mij boven alles te doen staat, is het blijven weg krabben van modder en ruis, zodat ik kan luisteren naar mijn ziel die me feilloos de weg wijst.

 

Op haar subtiele boodschappen stem ik af.

Aan haar wijsheid geef ik me over.

Door haar laat ik me leiden, vol vertrouwen, ook als mijn hoofd het nog niet helemaal begrijpt.

 

En telkens weer blijkt achteraf dat dat juist was. Dat ik uitkom op bestemmingen die beter, mooier en kloppender zijn dan ik met mijn hoofd had kunnen bedenken.

 

Dát avontuur, en de verrassingen die het leven dan in petto blijkt te hebben, dát is leven. Dat is groeien.

Dát is mijn bestemming.

Dát is hoe ik mijn bedrijf run.

 

En dát is ook wat ik jou ook kan leren.

 

Als je vastloopt doordat je al zo lang niet meer luistert naar wat je zelf ècht leuk en belangrijk vindt.

 

Als je klaar bent met onechtheid en verlangt naar werkelijke voldoening en verbinding.

 

Als je klaar bent met zoeken, streven en je eindeloos aanpassen, en jezelf een leven in vrijheid en flow gunt.

 

Als je er klaar voor bent om je eigen plek in te gaan nemen. De wereld heeft je nodig.

 

Om je op weg te helpen, schreef ik mijn e-book dat je gratis kunt downloaden.

Mocht je meer begeleiding willen, overweeg dan eens een gratis sessie, waarin ik met je meedenk over wat jouw volgende stappen zouden kunnen zijn. Wacht niet te lang met in actie komen. Je leeft maar één keer. 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0