Soms moet je gewoon een luier om doen.

Gisteren deed ik iets wat VER buiten mijn comfortzone lag. Ik maakte een filmpje van mezelf en postte het op Facebook. Daarna had ik er de halve dag last van, totdat ik me realiseerde wat er aan de hand was.

 

Voor de duidelijkheid: dat filmpje postte ik niet omdat ik het leuk vind om mezelf te laten zien. Integendeel: ik ben liever onzichtbaar. Ik heb geen sociale angst, maar denk liever nog een keertje rustig na voordat ik mijn mond opentrek. En áls ik besluit dat ik iets zinnigs te melden heb, komt dat vaak beter tot zijn recht wanneer ik het opschrijf dan wanneer ik het vertel. Daarom blog ik, en vlog ik niet. Typisch introvert.

 

Ik deed het omdat het 'moest' van mijn ondernemerscoach. Want volgens haar zijn ondernemerschap en onzichtbaarheid namelijk niet zo'n handige combinatie. En ik denk dat ze daar best eens gelijk in kan hebben. 

 

Dus deed ik vandaag een luier om (uitdrukking van mijn coach) en deed wat zij zei. En toen de tiende poging van het filmpje eindelijk op Facebook stond, keek ik er nog eens naar en werd ik bloedzenuwachtig.

 

Er was werkelijk niks goeds aan mijn filmpje. Ik vond mezelf slaapverwekkend, de kwaliteit van het filmpje niet goed, mijn boodschap ging nergens over. Ik had me niet opgemaakt en zag er eigenlijk nogal grijzemuizerig uit. Ik wist zeker dat de helft van mijn volgers mij direct zou ontvolgen.

 

Ik overwoog even om het filmpje eraf te halen, maar dacht aan mijn coach. Als compromis stuurde ik het filmpje naar een aantal collega-coaches, met het verzoek om eerlijke feedback. Als zij het ook zo slecht vonden, zou ik het eraf halen.

 

En toen moest ik de deur uit om mijn zoontje op te halen, en bleef ik een paar uur offline. Elke keer als ik aan dat filmpje dacht, werd ik lichtelijk zenuwachtig. Totdat ineens het kwartje viel.

 

Want dít is nou waar het altijd in de diepste essentie om draait wanneer we in ons leven ergens tegenaan lopen. Dit is ook waar mijn coaching elke keer weer om draait. We voelen ons kwetsbaar, en omdat we dat angstige en onzekere gevoel niet willen voelen, doen we niet wat we misschien juist wel zouden moeten doen. Dit filmpje posten, en het ondanks alles laten staan, is een geval van 'walking my talk'. 

 

Angst is een slechte raadgever, en moed is angst voelen en toch gaan. Wie het leven wil leiden waar hij naar verlangt, zal door zijn angsten heen moeten bewegen. Om te merken dat de wereld niet vergaat.

 

Sterker zelfs: als je besluit in het diepe te springen, opent het universum (of wie of wat dan ook) tien vangnetten voor je. Ik kan er uit eigen ervaring alles over vertellen. Bijvoorbeeld over die keer dat ik ontslag nam om mijn hart te gaan volgen. 

 

Toen ik me dit realiseerde, werd ik weer rustig. Ik heb vaker met dit bijltje gehakt en kan dit gevoel eigenlijk best goed verdragen, omdat ik erop heb leren vertrouwen dat het goed is. Anders zou ik ook in de verste verte niet de coach kunnen zijn die ik ben.

 

Bij nader inzien zag ik zelfs de schoonheid van mijn filmpje. Want perfectie is dan wel de norm, maar eigenlijk is het doodsaai en ben ik er ook al een hele tijd klaar mee. Doe mij maar imperfectie. Lekker menselijk, authentiek en relaxed. En als ik imperfect ben, wordt het voor anderen misschien ook makkelijker om dat te zijn. 

 

Eenmaal thuis las ik natuurlijk wel gelijk de reacties van mijn collega-coaches. Naast een paar liefdevolle en bruikbare tips en vooral lof voor mijn dapperheid (want ik ben kennelijk absoluut niet de enige die hier een luier voor nodig heeft), was er één reactie die me echt goed deed. Van een coach die net als ik introvert is, en ook introverte vrouwen coacht. Zij vond het een 'heel prettig' filmpje omdat ik zoveel rust uitstraalde, geen overbodige 'fratsen' uithaalde en gewoon mezelf was.

 

Gewoon jezelf zijn - best een hele prestatie. 

 

'Life begins where your comfortzone ends.'

 

 

Wil jij ook meer jezelf durven zijn, zodat je kunt gaan doen wat je leuk en belangrijk vindt? Dan is mijn programma Leef met Lef! echt iets voor jou. Is dat voor nu een te grote stap, dan kan ik je met een gratis coachingssessie al een stuk op weg helpen.

 

 

(En vooruit, omdat je helemaal tot hier hebt gelezen: de link naar het filmpje.)

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Anne (vrijdag, 14 juni 2019 17:16)

    Ik vond je filmpje ...wat maakt het uit wat anderen er van vinden
    Je bent een goed mens en zo lief

  • #2

    Carmen (vrijdag, 14 juni 2019 19:59)

    Dankjewel voor je support lieverd! X