Ben jij gevoelig en hou je van rust? Grote kans dat je introvert bent.

Je zit waarschijnlijk niet te wachten op een label. Maar als je introvert bent, zou het je wel eens enorm kunnen helpen om te begrijpen waarom je bijvoorbeeld op vrijdagavond liever in je eentje een boek leest dan dat je gaat borrelen met collega's of vrienden.

 

Wanneer jij vrijdagmiddagborrels het liefst mijdt, weet dan dat introversie niets te maken heeft met desinteresse, slechte sociale vaardigheden, ongezelligheid of anders zijn. Zo'n twintig procent (!) van de mensen is duidelijk introvert, nog eens zo'n dertig procent is in lichtere mate introvert. Dat het er veel minder lijken, heeft een reden.

 

Introversie – het tegenovergestelde van extraversie – betekent dat je je aandacht graag richt op innerlijke zaken: nadenken, reflecteren, verdiepen, voelen, mijmeren. Dat zijn dingen waar de introvert energie van krijgt, en die je nou eenmaal het beste in je eentje of in een rustige omgeving kunt doen.

 

Introversie betekent niet dat je niet van mensen houdt, maar in tegenstelling tot de extravert hou je niet van oppervlakkig geklets en kost sociaal contact je veel energie. Je merkt namelijk veel details op en verwerkt alle informatie op een diepgaande manier. En dat kost nu eenmaal meer tijd en denkwerk dan je in een gemiddeld gesprek kunt vinden. Na een half uur kletsen moet jouw batterijtje daarom echt weer even opgeladen worden.

 

En dat doe je dan het liefst door de stilte op te zoeken, door je terug te trekken. Alleen op die rustige momenten vind jij de inzichten, inspiratie en energie waarmee je de persoon kunt zijn die je graag bent. Waarschijnlijk iemand die zich graag ècht verbindt met anderen, die creatief is, de lat hoog legt, oog heeft voor het grote geheel en voor dingen die niet zijn zoals ze zouden moeten zijn. Waar jij dan allerlei ideeën over hebt, die je meestal voor jezelf houdt omdat het lijkt alsof de meeste mensen niet zitten te wachten op jouw diepgang.

 

En daarmee komen we bij de moeilijkheid van introversie: we leven in een extraverte wereld. Al van kinds af aan krijgen we voortdurend de boodschap dat we gezellig mee moeten doen, drukte leuk moeten vinden, vrolijk moeten zijn, de dingen niet te serieus moeten nemen, snelle en gevatte antwoorden paraat moeten hebben. Dat stille mensen vreemd of verlegen zijn. Dat we ons moeten aanpassen. Tegen de tijd dat we volwassen zijn geworden, hebben we vaak het idee gekregen dat er iets niet deugt aan ons. We passen ons aan aan de extraverte norm en vragen ons vervolgens af waarom we ons zo vaak moe of onzeker voelen. Waarom we niet gewoon 'normaal' kunnen zijn.

 

Dat is een beetje als een kastanjeboom die zich afvraagt waarom er geen appels aan zijn takken groeien. Het brein van introverten werkt nu eenmaal anders. Er is een groot en duidelijk biologisch verschil tussen introverten en extraverten, wat maakt dat ze van nature totaal anders in de wereld staan en hun eigen kwaliteiten hebben.

 

Zelf ben ik kneiterintrovert, en het heeft mij heel erg geholpen om te weten dat dat gewoon is zoals ik gebakken ben. Dat het niet iets is dat ik aan mezelf hoef te veranderen (als dat al zou kunnen). Dat het oké is om rustig, naar binnen gekeerd en graag alleen te zijn - als ik er zelf tenminste geen probleem van maak.

 

Het toegeven aan mijn introverte neigingen en behoeften is voor mij ook heel belangrijk gebleken om te ontdekken wat ik echt leuk vind en wat bij me past. Waardoor ik mezelf verder kon ontwikkelen en het beste van mezelf kon gaan geven aan de wereld om me heen. Waar ik vervolgens ook weer meer zelfvertrouwen en bevestiging van kreeg.

 

Op donderdag 9 januari 2020 geef ik een lezing over introversie: over het introverte brein en de kracht van introversie. Met tips over hoe je als introvert je volle potentie kunt ontwikkelen en tot bloei kunt komen. Meer info vind je hier.

Reactie schrijven

Commentaren: 0