Zo ontdek je wat je echt wilt

Een paar jaar geleden keek ik graag naar NCIS, een Amerikaanse 'special agents' politieserie. Hoewel ik alle personages leuk vond, keek ik het liefst naar 'Gibbs', de al wat oudere maar knappe teamleider. Niet alleen vanwege zijn looks; ook vanwege zijn uitstraling en karakter in de serie.

 

Leroy Gibbs (gespeeld door Mark Hammon) is een man van weinig woorden met een getroebleerd privéleven, die met een scherpe blik alles oppikt wat van belang is voor de zaak. Hij is een kei in luisteren en observeren, om vervolgens op eigen houtje door te dringen tot de kern van de zaak. Hij heeft daarbij lak aan de regels en baseert zich op zijn befaamde 'gut feeling' (zijn onderbuikgevoel).

 

Ik herinner me nog goed een scene waarin een teamlid hem vraagt naar de reden waarom hij iets doet. Zijn antwoord: 'I don't need a reason'.

 

Pas nu ik eraan terug denk, begrijp ik waarom ik me aangetrokken voelde tot zijn personage. Die eigenschappen van hem waren thema's waar ik iets mee moest. Ik moest nog leren luisteren naar mijn onderbuikgevoel, eigenwijs durven zijn en de regels breken als ik voelde dat dat nodig was, en leren om net zo af te stemmen op en door te dringen tot de essentie van zaken.

 

De personen die ons inspireren vertellen ons altijd iets over onszelf. Dat gaat over wie of hoe we willen zijn, hoe we de wereld waarnemen, waar we naartoe willen met ons leven. Ook al zijn we ons nog niet bewust van die thema's en hebben we er nog geen woorden aan gegeven, ze sturen onze aandacht en waarneming vanuit onze rechterhersenhelft, die niet beschikt over woorden. Ze willen gekend worden, en manifesteren zich in nieuwsgierigheid, inspiratie en verlangen.

 

Niet alleen personen kunnen ons inspireren trouwens; net zo goed kunnen beelden, muziek en kunst dat. Als het ons raakt, gaan we er op 'aan': we voelen dat ons hart sneller gaat kloppen (onze rechterhersenhelft heeft een directe hotline met ons hart – serieus waar), ook al kunnen we niet uitleggen waarom.

 

De kunst is om je in je leven te laten leiden door die nog ongekende verlangens. Door de thema's die steeds weer op je pad komen en je raken. Pas als we ze gaan onderzoeken, proberen ernaar toe te bewegen, ons laten leiden door wat ons inspireert en blij maakt, komen we de rode draad van ons leven op het spoor.

 

Dan gebeurt wat Steve Jobs 'connecting the dots' noemt: als we onze bestemming vinden, onze missie in het leven, komt alles samen. Het kwartje valt, we weten waar ons leven om moet draaien. De kritiek van anderen krijgt geen grip meer op ons doordat dat wat ons drijft, zo veel sterker is.

 

Veel mensen die ik spreek weten niet goed wat ze willen. Logisch, want op school en in onze opvoeding is daar meestal niet zo veel aandacht voor.

 

Als jij ook niet goed weet wat je wilt, kijk dan eens naar alle richtingaanwijzers in je leven: welke mensen/ omgevingen/ activiteiten/ situaties/ films/ muzikanten/ boeken/ vakantieherinneringen doen jouw hart sneller kloppen? Sluit dan eens je ogen, neem even de tijd om dat zo goed mogelijk in je verbeelding of herinnering op te roepen, en vraag je af wat het precies is wat je erin aanspreekt. Van welk aspect ervan word je blij? Wat roept het in je op? Kun je er datgene in ontdekken waarop je 'aan' gaat? 

 

Zulke vragen kun je het best beantwoorden wanneer het een beetje stil is in je hoofd. Na een strandwandeling, of wanneer je 's morgens als eerste beneden bent en nog even niets hoeft. Pak er een kop thee bij en stem je af op je lichaam terwijl je deze vragen 'proeft'. Deze kennis moet uit je rechterhersenhelft komen en die praat niet in woorden maar in beelden en gevoelens. Dus wees stil, met je aandacht afwisselend bij een vraag en bij wat die vraag in je lijf teweegbrengt, zoals een poes geduldig maar opmerkzaam bij een muizenholletje ligt te wachten. Wacht geduldig op de kleinste tekenen van de antwoorden die zich vanbinnen kenbaar maken. 

 

En als je dan zo bezig bent, kun je dan na verloop van tijd onder woorden brengen wat het is waar je naar verlangt? Hoe zou je het omschrijven? Door het voor jezelf uit te spreken of op te schrijven wordt het 'echter', je kunt er minder makkelijk omheen draaien. 

 

Vraag je nu eens af op welke momenten in je leven dat verlangen al de ruimte krijgt. En op welke manier kun je er nog meer ruimte voor inbouwen in je leven?

 

Bijvoorbeeld: als je verlangt naar vrijheid, en je voelt je vrij als je eindeloos door de natuur wandelt; hoe kun je dat vaker gaan doen? Met welke activiteiten kun je dat combineren en je nog steeds vrij voelen?

Als je verlangt naar veiligheid en geborgenheid, en je vindt dat nu al met een dekentje op de bank bij je hond, waar kun je dan zo'n omgeving nog meer creëren? Zijn er ook vrienden bij wie je dat misschien kunt vinden?

Als je verlangt naar wereldse opwinding en inspiratie, en je vindt dat op festivals en in mooie steden, hoe kun je daar dan vaker heen gaan? Welke mensen ken jij die datzelfde gevoel bij je oproepen? Kun je vaker met hen afspreken?

 

Je verlangen zal zich niet goed door één woord laten omschrijven. Vaak is het meer een richting die je voelt, die bestaat uit beelden. Hoe meer je naar je verlangen toe beweegt, hoe duidelijker het voor je zal worden.  

 

Laat me weten waar jij op 'aan' gaat, want enthousiasme is besmettelijk!

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Anne (donderdag, 25 april 2019 12:54)

    Carmen, wat heb je dit mooi opgeschreven. I don't need a reason. Ik onthoud het ! Door een tijdje weg te zijn van huis is mijn verlangen nog duidelijker geworden. Ik vertel het je gauw. Liefs Anne